Steun ons en help Nederland vooruit

donderdag 25 november 2010

Vacature Fractiesecretaris D66 Flevoland

[Dit interview is geplaatst als een in memoriam]

Niet voor niets uitverkoren

Een vraaggesprek met Johannes
Crebas, een van de D66-ers van het eerste uur in de Noordoostpolder. Een
trotse vader van een actief gezin met pioniersgeest in het bloed.

4000 sollicitanten voor 268 boerderijen
Johannes
Crebas is geboren in 1919 en opgegroeid op een boerderij in de
Kroonpolder. Dat is een van de Dollardpolders aan de Duitse grens. Zijn
broer nam de ouderlijke boerderij over en zelf werd hij bedrijfsleider
op een proefboerderij in Nieuw Beerta. Bij de verpachting in 1950 werd
gesolliciteerd naar een boerderij in de Noordoostpolder. Samen met
Christien, zijn in Indië opgegroeide vrouw, die na een opleiding tot
landbouwhuishoudlerares, praktijkstage liep in het Noorden. Er waren
4000 sollicitanten voor 268 boerderijen, dus waren er net zoals bij de
Wieringermeer selectiecriteria voor toelating als boer (vakkundigheid,
geografische herkomst, kerkelijke gezindte, eigen kapitaal voorhanden?).
Ook heel belangrijk was dat je actief was in de samenleving en een rol
kon spelen bij de opbouw. Dat gold zowel voor de man als de vrouw. Dat
zat wel goed, Johannes was in Nieuw Beerta secretaris/penningmeester van
de VVD geweest, Christien gemeenteraadslid voor de Partij
Gemeentebelangen (een combinatie van AR en VVD). Op de proefboerderij
hadden ze ook veel internationale agrarische contacten. In de oorlog
hielpen ze joodse onderduikers en hebben ze waar mogelijk het verzet
gesteund.

De eerste jaren in de NOP
Crebas en zijn
vrouw woonden bij Bant, halverwege Emmeloord en Lemmer. In het begin
kwam de aanvoer uit Lemmer. De bakker bracht met de fiets het brood
langs; door weer en wind, daar hadden ze veel bewondering voor! Ze
hebben nog borg gestaan voor deze bakker, zodat hij in Bant een bakkerij
kon opzetten. Later kwamen daar een kruidenier en een melkboer bij.
Crebas kan zich nog herinneren dat hij te paard naar Emmeloord is
gereden om medicijnen te halen bij de apotheek. “Je bond je paard dan
aan een telefoonpaal”. Ze molken twee koeien voor zichzelf en het
personeel. Pas in een latere fase kwamen de voorzieningen in Emmeloord
op gang.

De strikte verantwoordingscultuur binnen D66
Van
huis uit was Crebas VVD-er, maar hij vond de VVD te conservatief. Op
een zeker moment sprak een uitvoerend ingenieur, die aan de Ketelbrug
werkte, op een bijeenkomst bij de familie Hakman in Nagele over D66. Het
sociaal-liberale karakter van D66 sprak hem aan en zo werd hij lid. Hij
herinnert zich dat Nico en Nel de Leeuw aan de basis hebben gestaan.
Ook uit de begintijd was Paul Vermeulen, Jan de Boer (zie de vorige
Flevoldemocraat) en de dierenarts Van Muiswinkel.Ook Job Leber was er
vroeg bij. Bij de eerste verkiezingen begin jaren zeventig met Nel de
Leeuw als lijsttrekker kwam Johannes 20 stemmen tekort om gekozen te
worden (hij stond tweede of derde). Wel heeft hij enkele jaren
meegedraaid in de steunfractie. Het cultuurverschil tussen VVD en D66
was tussen Johannes en zijn broer die voor de VVD in de gemeenteraad van
Beerta zat regelmatig onderwerp van gesprek. Bij de VVD kreeg je een
ruim mandaat en vond achteraf evaluatie plaats, bij D66 moest alles van
tevoren tot in de finesses worden doorgekauwd. Die strikte
verantwoordingscultuur was voor hem als zelfstandig ondernemer moeilijk.
Geleidelijk aan is hij minder actief geworden.

D66 en de toekomst
De
deelname van D66 aan de regering vind Crebas wel verdedigbaar. Anders
was de LPF weer in beeld gekomen. Maar het optreden is volgens hem soms
wel zwak, nee zeggen en ja doen zoals bij de inzet in Irak. Ook is hij
niet kapot van het CDA.
Dat was in de NOP ook al zo, veel te bazig.
Ze hadden de meerderheid en deelden de lakens uit met een houding alsof
ze de waarheid in pacht hadden. Hij heeft zich daar aan geïrriteerd en
heeft nog altijd een hekel aan het CDA. D66 wordt te klein om invloed
uit te oefenen. Samenwerken is daarom nodig. Het liefst met de VVD, die
immers ook een sociaal liberale vleugel heeft. Jozias van Aartsen staat
hem niet aan, die is te arrogant, maar een man als Herman Vermeer
(landbouwer en gewezen Europarlementslid voor de VVD) uit Oostelijk
Flevoland, kan hij waarderen. In de PvdA heeft hij respect voor Kok en
Van der Stoel.

Ons is een kans geboden en dat moet je waarmaken
Johannes
Crebas is trots op zijn gezin en familie. Hij vindt dat ze op
verschillende terreinen een bijdrage hebben geleverd. Maar hij heeft het
ook altijd als een plicht gevoeld dat je je best moet doen voor de
maatschappij. “We waren niet voor niets ‘uitverkoren’ voor het nieuwe
land, om met de titel van een boek over de kolonisatie van de
Noordoostpolder te spreken. Ons is een kans geboden en dat moet je
waarmaken”.